Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Kisielinie

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo

 Ukraina

Miejscowość

Kisielin

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

Kościół łaciński

Wezwanie

Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny

Historia
Data zakończenia budowy

1720

Data zamknięcia

po 1945

Data zniszczenia
• przez

po 1945
zaadaptowany na międlarnię i zdewastowany, następnie zniszczony w pożarze

Data reaktywacji

nie reaktywowany

Fundator

Abraham i Marianna Głuchowscy

Dane świątyni
Styl

barok

Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa konturowa obwodu wołyńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny”
Ziemia50°50′58,74″N 24°48′14,72″E/50,849650 24,804089
Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Kisielinie – nieczynny barokowy rzymskokatolicki kościół w Kisielinie na Ukrainie, wzniesiony do 1720, zdewastowany po II wojnie światowej. Miejsce zbrodni UPA na polskich mieszkańcach Kisielina 11 lipca 1943.

Historia

Kościół został wzniesiony na przełomie XVII i XVIII w. z fundacji Marianny i Abrahama Głuchowskich, na miejscu starszej katolickiej świątyni (dawnego zboru braci polskich). Kościół był częścią kompleksu klasztoru karmelitów trzewiczkowych. W rękach zakonników pozostawał do 1832, gdy klasztor został skasowany decyzją władz carskich. Kościół stał się świątynią parafialną[1]. W czasie I wojny światowej kościół ucierpiał wskutek rosyjskiego ostrzału artyleryjskiego. Po zakończeniu działań wojennych podjęto jego odbudowę, jednak nie została ona nigdy ukończona[1].

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Kisielinie.

11 lipca 1943 kościół został zaatakowany przez oddział UPA. Napastnicy otoczyli obiekt w czasie niedzielnej mszy świętej, a następnie rozstrzelali w nawie głównej świątyni zgromadzonych w niej Polaków. Część wiernych zdołała dostać się do murowanej plebanii i tam obronić się przed upowcami. Zginęło ok. 90 osób[2].

Po 1945, gdy Kisielin znalazł się w granicach ZSRR, zniszczona świątynia została zaadaptowana na międlarnię lnu i konopi, zdjęto z niej blaszany dach. Ostatecznie kościół popadł w ruinę wskutek kolejnego pożaru. Przetrwały ściany zewnętrzne obiektu, na nich nieliczne elementy zdobnicze[1].

Galeria

Przypisy

  1. a b c J. Tokarski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Ukrainie, t.2, Burchard Edition 2001, ISBN 83-87654-11-6, s.101-102
  2. Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka 1942-1960, Warszawa 2006 Wyd. Instytut Studiów Politycznych PAN, Oficyna Wydawnicza "Rytm", ISBN 83-88490-58-3 (ISP PAN,) ISBN 83-7399-163-8 (Rytm), ISBN 978-83-88490-58-3, s.334